شهر دزفول درساعت ۲۲/۳۵ دقیقه شب ۱۹ اسفند ۱۳۵۹ مورد حمله موشکی قرارگرفت. انفجارناشی ازاصابت دو موشک به شهر بقدری مهیب بود که صدای آن درهفت تپه بگوش رسیده است.دراین جنایت هولناک انفجار کپسولهای گاز بر اثر آتش سوزی صحنه های دلخراشی می آفریند؛ مسجد نجفیه ویران و سیزده تن ازجوانان و نوجوانان جلسه قرائت قرآن این مسجد شهید و ۹ نفر دیگر مجروح میشوند. صدای انفجارکپسولهای گاز ناشی از اصابت موشک به حدی است که برخی ازمردم تصور می کنند که ارتش عراق به شهر نزدیک شده و درفکرسنگربندی و خارج کردن زنان و خردسالا

این شعر را مرحوم قیصر امین پور در سال ۵۹ پس از حادثه­ ی دلخراش بسیج مسجد نجفیه دزفول سروده و خودش به مسجد آمده و پس از ادای احترام به شهدا، شعر را تقدیم برادران بسیج کرد. قسمتی ازاین شعر را میخوانیم :شعری برای جنگ شعری برای جنگ سرودمدیدمحال و هوای جنگ نداردگفتم:شایدما هر چه گفته ایماز جنگ بوده استاماما جنگ را نبودیمبودنیعنی میان حادثه بودن«بودن»!نه گفتن و شنیدن و دیدن!وقت حدوث حادثه باید بودتا نغمه ای سروداماما خیل شاعران تماشاتنها کنار حادثه ها ایستاده ایمباید حدوث حادثه رادر صحنه ایستادتا با